روز نهم ماه ذیالحجه را روز عرفه نامیده‌اند. روز نیایش و مناجات با خالق هستی؛ روزی که درهای رحمت الهی بر روی بندگان و به ویژه گنه‌کاران گشوده می‌شود. گفتنی است عرفات، نام منطقه وسیعی با مساحت حدود هجده کیلومتر مربع در شرق مکه معظمه، اندکی متمایل به جنوب است که در میان راه طائف و مکه قرار گرفته و زائران بیت‌الله الحرام در نهم ذیالحجه، از ظهر تا غروب در این منطقه حضور دارند. نام این سرزمین در قرآن کریم نیز ذکر شده است. چنانکه در مصحف شریف می‌خوانیم:
فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْکُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْکُرُوهُ کَما هَداکُمْ وَ إِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّینَ.[١]
و هنگامی که از عرفات کوچ کردید، خدا را در مشعرالحرام یاد کنید. [آری] او را یاد کنید، همانگونه که شما را هدایت کرد و همانا شما پیش از این از گمراهان بودید.
در ذیل به برخی دلایل نام‌گذاری این سرزمین به عرفات یا عرفه پرداخته می‌شود...برای دیدن ادامه مقاله کلیک نمایید....